Voor de hoogst belangrijke wedstrijd tegen Rupel Boom werd Ruben Tilburgs in de bloemetjes gezet voor zijn 100ste wedstrijd. Hij debuteerde bij groenwit in augustus 2016 en speelde drie seizoenen bij Dessel. Jammer genoeg verlaat hij de club na deze campagne voor Hoogstraten.

De wedstrijd, geanimeerd met sfeervolle muzikale steun, kende een ideale start. Na 7 minuten strafte Gerits balverlies in de bezoekende verdediging af met een lobbal over de doelman. Vlak na het kwartier werd de voorsprong verdubbeld. Een slechte controle van De Looze bood Breugelmans de kans de bal staalhard in doel te knallen. Weer drie minuten later beging Somers handspel in de zestienmeter en Janssens liet de gelegenheid niet liggen om er vanop de stip 3-0 van te maken. Een dergelijke gedroomde uitgangspositie had niemand zich vooraf kunnen voorstellen. Pas na het halfuur staken de bezoekers de neus aan het venster. Op aangeven van Schaessens brak Damblon door, maar hij schoof de bal naast. Bij een actie van Vosters moest doelman Deloose in hoekschop redden met de vuisten. 

Heel ander wedstrijdbeeld in de tweede helft. Rupel Boom herpakte zich en Dessel begon veel te slap. Eerst werd een schot van invaller Schenck weggewerkt op de doellijn door Lenaerts, maar even later geraakte Laureys door en na een redding van Kustermans benutte Schaessens de rebound: 3-1. Toen Tilburgs met een verrekking uitviel, kwam Verboven in de ploeg. Bij zijn eerste actie was hij al dicht bij een treffer, maar doelman Deloose pakte zijn schot. Rond het uur kopte Hens naast en redde Kustermans de meubelen bij een doorbraak van Laureys. Drie minuten voor tijd was het ‘comedy capers’ in Desselse rangen. Een absurd misverstand tussen Haagen en zijn doelman bood Augustynen de gelegenheid de 3-2 op het bord te zetten. In de slotminuut bracht Breugelmans de bal voor doel, maar een verdediger was Vansimpsen net te vlug af en voorkwam zo een verdere Desselse goal. Eindstand dus 3-2, een uitslag die begroet werd met een zucht van opluchting.

Jari Breugelmans zei na afloop dat groenwit het zichzelf nodeloos moeilijk gemaakt had. “We begonnen furieus, zoals we ons dat voorgenomen hadden”, vertelde hij. “De 1-0 kwam er na een mooie afwerking van Gerits en toen waren we vertrokken. Ikzelf scoorde met een gericht afstandsschot. Ik dacht: ik riskeer het en de bal ging mooi binnen. Met een strafschop bouwden we de kloof uit tot 3-0. In de tweede helft maakten we het zelf onnodig spannend. Bij de eerste tegengoal werd slap verdedigd en bij de tweede deden we het niet slim. Haagen wilde de bal achteruitleggen, maar er zat iemand tussen en dat kostte ons de 3-2. Gelukkig hielden we de overwinning vast. In Aalst komt het er nu op aan een even goed resultaat te behalen als de ploegen onder ons. We moeten onze eigen match spelen en winnen. Bij een zes op zes zijn we zeker en zijn we verlost van een mogelijke barrage.”

Trainer Benny Lunenburg slaakte een zucht van verlichting: “In de eerste twintig minuten verbruikten we veel gas. In de tweede helft wilden we scherp starten, maar de tegengoal gaf ons toch een tik. We wisten dat de situatie gevaarlijk bleef, als de 4-1 niet viel. Als je denkt: ’t is gebeurd, dan voltrekt zich het onbegrijpelijke. Het werden na de 3-2 nog 3 à 4 zware minuten. De mentaliteit was er in elk geval opnieuw: iedereen was gretig en de inzet werd beloond. De uitslagen van de concurrenten vallen mee. Nu hebben we ons lot weer zelf in handen. Toch denk ik dat we een driepunter nodig hebben. In Aalst moeten we de allereerste zes op zes van het seizoen realiseren en dat is niet makkelijk. Maar het moet!”
RuNu